Το e-shop σας: ο οδηγός

Η πλατφόρμα: η απόφαση που μοιάζει μεγαλύτερη απ' όσο είναι

Η πρώτη ερώτηση είναι σχεδόν πάντα η ίδια: WooCommerce, Shopify ή κάτι φτιαγμένο από την αρχή; Και σχεδόν πάντα συγκρίνεται μόνο η μηνιαία συνδρομή. Το πραγματικό κόστος είναι αλλού: στη φιλοξενία, στα πρόσθετα που πληρώνονται κάθε χρόνο, στις προμήθειες, και στον άνθρωπο που θα συντηρεί το κατάστημα.

Υπάρχει και μια παγίδα που κοστίζει. Το Shopify χρεώνει πρόσθετη προμήθεια όταν δεν χρησιμοποιείτε το δικό του σύστημα πληρωμών, έως 2% επί των πωλήσεων. Πολλά ελληνικά άρθρα την παρουσιάζουν ως αναπόφευκτη, γράφοντας ότι το σύστημα αυτό δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Υπάρχει.

Οι τιμές από τις επίσημες σελίδες, και πότε συμφέρει το καθένα, είναι στο WooCommerce, Shopify ή custom το 2026. Και το συμπέρασμα που ενοχλεί: η πλατφόρμα δεν είναι η απόφαση που θα κρίνει το κατάστημά σας. Διαλέξτε αυτή που μπορείτε να συντηρήσετε.

Τα φίλτρα που φτιάχνουν χιλιάδες σελίδες

Χρώμα, μέγεθος, τιμή, μάρκα. Τα φίλτρα βοηθούν τον πελάτη να βρει αυτό που θέλει, αλλά κάθε συνδυασμός τους φτιάχνει και μια νέα διεύθυνση. Ένα κατάστημα με τριακόσια προϊόντα μπορεί να καταλήξει με δέκα χιλιάδες σελίδες, και η Google ξοδεύει τον χρόνο της σε αυτές αντί για τις σελίδες που σας ενδιαφέρουν.

Δεν είναι λάθος δικό σας, είναι προεπιλογή της πλατφόρμας. Πώς το καταλαβαίνετε από το Search Console, και γιατί το διπλότυπο περιεχόμενο δεν τιμωρείται όπως λένε, τα εξηγώ στο τα φίλτρα του e-shop σας παράγουν άπειρες σελίδες.

Το καλάθι που μένει στη μέση

Επτά στους δέκα που βάζουν κάτι στο καλάθι φεύγουν χωρίς να αγοράσουν. Αυτός είναι ο μέσος όρος πενήντα μελετών, και ένα μεγάλο μέρος του δεν διορθώνεται: πολλοί απλώς κοίταζαν. Ένα μεγάλο μέρος του υπόλοιπου όμως διορθώνεται, και συνήθως χωρίς νέα πλατφόρμα.

Από όσους ήθελαν πραγματικά να αγοράσουν, ο πρώτος λόγος που έφυγαν είναι τα πρόσθετα κόστη, όπως τα μεταφορικά, και πονάνε περισσότερο όταν εμφανίζονται αργά. Ακολουθούν η αργή παράδοση, η έλλειψη εμπιστοσύνης, η υποχρεωτική δημιουργία λογαριασμού, η ολοκλήρωση παραγγελίας που ζητάει πολλά πεδία και τα σφάλματα του site. Οι έξι διορθώσεις, με τη σειρά που αποδίδουν, είναι στο εγκατάλειψη καλαθιού: γιατί το 70% φεύγει.

Οι πληρωμές: τι πληρώνετε και σε ποιον

Η ερώτηση «ποια πύλη πληρωμών να βάλω» είναι λίγο λάθος διατυπωμένη. Η σωστή είναι «τι πληρώνω, σε ποιον, και πώς το βλέπω αναλυτικά». Η προμήθεια σε κάθε πληρωμή με κάρτα δεν είναι ένα ποσό. Είναι τρία, και ο ευρωπαϊκός κανονισμός σας δίνει το δικαίωμα να τα βλέπετε χωριστά.

Αν πουλάτε μικροποσά, υπάρχει και ελληνικός νόμος που βάζει ανώτατο όριο στις χρεώσεις για συναλλαγές έως 20 ευρώ με κάρτες ιδιωτών, σε συγκεκριμένες κατηγορίες λιανικής και για τριετία. Σε καλάθι δέκα ευρώ, πάντως, αυτό που πονάει είναι συνήθως το πάγιο ανά συναλλαγή, όχι το ποσοστό. Οι τιμές που δημοσιεύουν οι ίδιοι οι πάροχοι, και οι τράπεζες που δεν δημοσιεύουν, είναι στο πύλες πληρωμών στην Ελλάδα: τι πληρώνετε πραγματικά.

Το απόθεμα: όταν το ίδιο τεμάχιο πουλιέται δύο φορές

Αν έχετε και φυσικό κατάστημα, το σενάριο το ξέρετε. Το τελευταίο τεμάχιο πουλιέται στο ταμείο του καταστήματος, το e-shop δεν το μαθαίνει, και το βράδυ έρχεται παραγγελία για κάτι που δεν υπάρχει. Όταν άνθρωποι ενημερώνουν με το χέρι το απόθεμα σε δύο σημεία, αυτό δεν είναι ατύχημα. Είναι θέμα χρόνου.

Η «σύνδεση με την αποθήκη» βοηθά, αλλά μόνο αν έχει προηγηθεί μια συμφωνία: ποιο σύστημα λέει την αλήθεια για το απόθεμα, και τι γίνεται με την απλήρωτη παραγγελία, την ακύρωση και την επιστροφή. Οι τρεις ερωτήσεις που κάνετε πριν την αναθέσετε είναι στο το τελευταίο τεμάχιο πουλήθηκε στο κατάστημα, το e-shop το πουλάει ακόμη.

Η ίδια παραγγελία, γραμμένη πολλές φορές

Σε πολλά καταστήματα η παραγγελία έρχεται στο e-shop, ξαναγράφεται στο εμπορικό πρόγραμμα για το παραστατικό και ξανά στο σύστημα της μεταφορικής για το voucher. Το κόστος δεν έρχεται ποτέ σαν χρέωση, αλλά υπολογίζεται σε πέντε λεπτά: χρόνος ανά ξαναγράψιμο, επί τις φορές, επί τις παραγγελίες της ημέρας. Και από πάνω τα λάθη.

Από πού ξεκινάτε, και πότε το πληκτρολόγιο βγαίνει φθηνότερο από μια σύνδεση, με παράδειγμα από διανομή με είσπραξη στην πόρτα, είναι στο την ίδια παραγγελία την περνάτε σε τρία προγράμματα;

Η σελίδα προϊόντος: ό,τι δεν δείχνει η φωτογραφία

Ο αγοραστής στο e-shop δεν μπορεί να πιάσει το προϊόν στο χέρι. Θέλει να μάθει αν χωράει, αν ταιριάζει με αυτό που ήδη έχει, τι θα βρει μέσα στο κουτί, και σε τι διαφέρουν οι παραλλαγές. Όταν η σελίδα δεν το λέει, φεύγει, τηλεφωνεί, ή αγοράζει λάθος και κάνει επιστροφή.

Γιατί αξίζει να γράφετε και πότε ένα προϊόν δεν ταιριάζει, τι ζητά ήδη ο νόμος, και γιατί η πληροφορία πρέπει να είναι κείμενο και όχι μέσα σε εικόνα, είναι στο η φωτογραφία δεν απαντά αν του κάνει.

Οι επιστροφές: το κομμάτι που κανείς δεν σχεδιάζει

Ο πελάτης-καταναλωτής έχει δεκατέσσερις ημερολογιακές ημέρες για να υπαναχωρήσει, χωρίς να πει τον λόγο. Για τα αγαθά, οι μέρες μετράνε από την παραλαβή, όχι από την παραγγελία. Και αν δεν τον έχετε ενημερώσει για το δικαίωμά του, οι δεκατέσσερις μέρες γίνονται ένας χρόνος και δεκατέσσερις μέρες.

Ποιος πληρώνει τα μεταφορικά, τι εξαιρείται, γιατί η υπαναχώρηση δεν είναι το ίδιο με την εγγύηση, και πότε, σε υπηρεσίες και ψηφιακό περιεχόμενο, χρειάζεται ξεχωριστό κουτάκι και όχι μια παράγραφος στους όρους, όλα με βάση τον ίδιο τον νόμο, είναι στο επιστροφές: το κομμάτι που κανείς δεν σχεδιάζει πριν του τύχει. Για τη δική σας περίπτωση, ρωτήστε δικηγόρο.

Και το κομμάτι που δεν καλύπτει αυτή η σελίδα

Ένα e-shop είναι πρώτα απ' όλα ένα site: πρέπει να είναι γρήγορο, σωστό στο κινητό, και πραγματικά δικό σας. Αυτό έχει τη δική του σελίδα, τον οδηγό για το site σας.

Τα cookies, η Πολιτική Απορρήτου και η προσβασιμότητα αφορούν κάθε κατάστημα και βρίσκονται στον οδηγό για την ασφάλεια και τα νομικά.