Θα σας πω μια ιστορία που την έχω ακούσει με τόσες παραλλαγές, που έχω πάψει να εκπλήσσομαι.

Επιχείρηση με δεκαπέντε χρόνια στην αγορά. Site που δουλεύει μια χαρά. Θέλουν να αλλάξουν κατασκευαστή, γιατί ο προηγούμενος αποσύρθηκε, μετακόμισε, άλλαξε δουλειά, ή απλώς σταμάτησε να απαντά. Ο νέος ζητά την πρόσβαση στο όνομα χώρου. Και τότε ανακαλύπτουν ότι το epixeirisi.gr, που το πληρώνουν δεκαπέντε χρόνια, δεν είναι στο όνομά τους.

Δεν είναι κλοπή. Σχεδόν ποτέ δεν είναι. Είναι ότι το 2011 κάποιος είπε «μην ασχολείσαι, το κανονίζω εγώ», και το κανόνισε. Στο δικό του όνομα.

Ας ξεκαθαρίσουμε δύο λέξεις που τις μπερδεύουν όλοι

Ο ελληνικός Κανονισμός της ΕΕΤΤ 843/2/2018 χρησιμοποιεί δύο όρους που ακούγονται συγγενικοί και δεν είναι.

Φορέας είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο στο οποίο γίνεται η εκχώρηση. Ο δικαιούχος. Εσείς, ιδανικά.

Καταχωρητής είναι αυτός που λαμβάνει τις δηλώσεις καταχώρησης και διαχειρίζεται τη διαδικασία. Το μαγαζί απ’ όπου το πήρατε.

Ο Καταχωρητής είναι το πρακτορείο. Ο Φορέας είναι αυτός που ταξιδεύει. Αν στο εισιτήριο γράφει άλλο όνομα, δεν έχει σημασία ποιος πλήρωσε.

Και εδώ είναι η παγίδα που πιάνει τους περισσότερους: το ποιος πληρώνει και το ποιος είναι Φορέας είναι δύο ανεξάρτητα πράγματα. Μπορείτε να πληρώνετε ευσυνείδητα επί δεκαπέντε χρόνια ένα όνομα που δεν σας ανήκει. Και συνήθως το μαθαίνετε τη μέρα που θέλετε να το πάρετε μαζί σας.

Δύο χρόνια, και δεκαπέντε μέρες περιθώριο

Δύο ημερομηνίες που αξίζει να ξέρετε, γιατί είναι γραμμένες και δεν είναι θέμα ερμηνείας.

Το άρθρο 9 παράγραφος 1 ορίζει: «Το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης που αποκτάται με την Εκχώρηση Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr ή .ελ, διαρκεί για δύο (2) χρόνια από την ημερομηνία υποβολής της Δήλωσης Καταχώρησής του στο Μητρώο». Η παράγραφος 4 προσθέτει ότι «η Εκχώρηση μπορεί να ανανεώνεται διαρκώς για αλλεπάλληλες περιόδους εκχώρησης».

Και η παράγραφος 9, που είναι η σκληρή: «Με την λήξη του δικαιώματος αποκλειστικής χρήσης, το Όνομα Χώρου απενεργοποιείται προσωρινά για δεκαπέντε ημέρες (15) χωρίς προηγούμενη απόφαση της ΕΕΤΤ». Μετά από αυτές τις δεκαπέντε μέρες, το όνομα διατίθεται σε όποιον το ζητήσει.

Δεκαπέντε μέρες. Όσο ένα καλοκαιρινό δεκαπενθήμερο. Αν η ειδοποίηση ανανέωσης πηγαίνει σε email που δεν διαβάζει πια κανείς, το περιθώριο εξαντλείται χωρίς να το πάρετε είδηση. Και δεν υπάρχει «μα το πληρώναμε τόσα χρόνια». Το μητρώο δεν διαβάζει συναισθήματα.

Ένα περιστατικό που το έζησα από κοντά

Δεν το γράφω για να σας τρομάξω. Το γράφω επειδή συνέβη, και επειδή κάθε βήμα του ήταν προβλέψιμο.

Πελάτης μου είχε δηλώσει, χρόνια πριν, ένα email. Στην πορεία σταμάτησε να το χρησιμοποιεί, όπως σταματάμε όλοι κάποια στιγμή ένα email που κάποτε ήταν το βασικό μας. Οι ειδοποιήσεις ανανέωσης συνέχισαν να φτάνουν εκεί, ευσυνείδητα. Απλώς δεν τις διάβαζε κανείς.

Έμαθε ότι έληξε το όνομά του με τον χειρότερο δυνατό τρόπο: όταν έπεσε το site. Όχι από προειδοποίηση. Από απουσία.

Έτρεξε να το ανανεώσει. Είχε όμως περάσει το δεκαπενθήμερο. Το όνομα ήταν πια καταχωρημένο σε άλλον, ο οποίος το είχε βγάλει προς πώληση. Χίλια ευρώ.

Το ξαναπήρε τελικά. Πέντε με έξι χρόνια αργότερα, όταν ο νέος κάτοχος βαρέθηκε να το κρατά χωρίς να το ζητά κανείς και το άφησε να ελευθερωθεί.

Πέντε με έξι χρόνια, για ένα email που δεν άνοιγε πια κανείς. Και προσέξτε: δεν το ξαναπήρε επειδή είχε δίκιο. Το ξαναπήρε επειδή στάθηκε τυχερός.

Το κλείδωμα που δεν το περιμένει κανείς

Για τις διεθνείς καταλήξεις, το .com και τα υπόλοιπα, υπάρχει ένας κανόνας της ICANN που πιάνει τους ανθρώπους απροετοίμαστους ακριβώς τη λάθος στιγμή.

Στην ισχύουσα Transfer Policy, με ενημέρωση της 21/02/2024 και υποχρεωτική εφαρμογή από 21/08/2025, γράφεται: «The Registrar must impose a 60-day inter-registrar transfer lock following a Change of Registrant». Δηλαδή μετά από αλλαγή δικαιούχου, το όνομα κλειδώνει για εξήντα μέρες και δεν μεταφέρεται σε άλλον καταχωρητή.

Υπάρχει έξοδος, αλλά με προθεσμία: ο κάτοχος μπορεί να ζητήσει εξαίρεση πριν από την αλλαγή δικαιούχου. Όχι μετά. Και το «μετά» είναι ακριβώς τότε που το σκέφτεται ο καθένας.

Το σενάριο που το κάνει να πονάει: παίρνετε επιτέλους το όνομα στο δικό σας όνομα, χαίρεστε, και μετά ανακαλύπτετε ότι δεν μπορείτε να το μετακομίσετε σε δικό σας καταχωρητή για δύο μήνες. Άρα η σωστή σειρά είναι πρώτα η μεταφορά, μετά η αλλαγή δικαιούχου, ή αίτημα εξαίρεσης από την αρχή.

Θα ακούσετε ότι αυτό καταργήθηκε. Δεν ισχύει, τουλάχιστον όχι ακόμη. Το Συμβούλιο του GNSO ψήφισε στις 12/03/2025 σύσταση να καταργηθεί το εξηντάμερο και να αντικατασταθεί από κλείδωμα επτακοσίων είκοσι ωρών σε νέα ή μόλις μεταφερθέντα ονόματα. Σύσταση όμως είναι, και χρειάζεται έγκριση και σύνταξη νέας πολιτικής. Μέχρι να συμβεί, ισχύει το εξηντάμερο. Προσέχετε τι διαβάζετε, και προσέχετε πότε γράφτηκε.

Ας το ελέγξουμε, τώρα, σε δύο λεπτά

Δεν χρειάζεται να ρωτήσετε κανέναν, και ίσως είναι και καλύτερα να μη ρωτήσετε πριν κοιτάξετε.

Για .gr και .ελ: πηγαίνετε στην αναζήτηση του Μητρώου Ονομάτων Internet και δείτε το όνομά σας. Θα δείτε τον Φορέα, τον Καταχωρητή και την ημερομηνία λήξης.

Για .com και τις υπόλοιπες: από την υπηρεσία αναζήτησης του καταχωρητή σας. Πολλά στοιχεία εμφανίζονται πια αποκρυμμένα για λόγους προστασίας προσωπικών δεδομένων, οπότε αν δεν βλέπετε όνομα, μη βγάλετε συμπέρασμα. Ζητήστε γραπτή βεβαίωση από τον καταχωρητή για το ποιος είναι ο δικαιούχος. Ο σοβαρός καταχωρητής τη δίνει αυθημερόν.

Τρία πράγματα κοιτάτε, με αυτή τη σειρά: ποιος είναι Φορέας, πότε λήγει, και σε ποιο email πάει η ειδοποίηση ανανέωσης. Το τρίτο το ξεχνούν όλοι και είναι αυτό που καίει.

Και αν δεν είστε εσείς;

Ήρεμα. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν υπάρχει κακή πρόθεση, υπάρχει μια απόφαση του 2011 που κανείς δεν την ξανασκέφτηκε.

Ζητήστε το γραπτά, με τον τόνο που έχει η αλήθεια: θέλετε το όνομα στο όνομα της επιχείρησης γιατί εκεί ανήκει, όχι επειδή σκέφτεστε να φύγετε. Οι περισσότεροι συνάδελφοι θα το κάνουν την ίδια μέρα, και αρκετοί θα σας πουν ότι το ξέχασαν.

Κάντε το όμως τώρα, όσο όλα πάνε καλά. Γιατί αν το αφήσετε, θα το θυμηθείτε τη μέρα που θα έχετε ήδη διαφωνήσει για κάτι άλλο, και τότε το ίδιο ακριβώς αίτημα διαβάζεται τελείως αλλιώς.

Το όνομα χώρου είναι το μόνο κομμάτι της ψηφιακής σας παρουσίας που δεν ξαναφτιάχνεται με χρήμα. Το site το ξαναγράφετε. Τα κείμενα τα ξαναγράφετε. Τις φωτογραφίες τις ξαναβγάζετε. Το epixeirisi.gr, αν το πάρει άλλος, το πήρε. Και αν κάποτε σας ξαναγυρίσει, όπως στον πελάτη μου, θα είναι πέντε χρόνια αργότερα και κατά τύχη.

Τι άλλο πρέπει να είναι στα χέρια σας, πέρα από το όνομα, το γράφω στον φάκελο του site σας: εννιά πράγματα, με τα σωστά τους ονόματα. Και αν θέλετε να το κοιτάξουμε μαζί χωρίς να χρειαστεί να μιλήσετε σε κανέναν πριν ξέρετε πού πατάτε, πείτε μου.